Περίληψη:
Η παρούσα εργασία εστιάζει στον ρόλο της τεχνολογίας στη διευκόλυνση της μετακίνησης
ατόμων με αναπηρία (ΑμεΑ) στις δημόσιες συγκοινωνίες, προτείνοντας την ανάπτυξη μιας
εφαρμογής για κινητές συσκευές που παρέχει υποστήριξη σε πραγματικό χρόνο. Αρχικά,
αναλύεται το θεωρητικό πλαίσιο της προσβασιμότητας και της τεχνολογίας, καθώς και οι
προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα ΑμεΑ στη χρήση των ΜΜΜ. Επιπλέον, εξετάζονται οι
διεθνείς και εθνικές πολιτικές και νομοθεσίες που σχετίζονται με την προσβασιμότητα στα μέσα
μεταφοράς.
Στην εργασία περιγράφεται η μεθοδολογία ανάπτυξης της εφαρμογής, η οποία στηρίζεται στη
διερεύνηση των αναγκών των χρηστών και στην προσέγγιση του ανθρωποκεντρικού
σχεδιασμού. Τα κύρια χαρακτηριστικά της εφαρμογής περιλαμβάνουν την παροχή
πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο για τη διαθεσιμότητα ανελκυστήρων και άλλων κρίσιμων
υποδομών στους σταθμούς, καθώς και την προσβασιμότητα σε εναλλακτικές διαδρομές.
Επιπλέον, προτείνονται τρόποι ενσωμάτωσης με υπάρχοντα συστήματα ελέγχου της ΣΤΑΣΥ,
ώστε να διασφαλιστεί η αδιάλειπτη και αξιόπιστη πληροφόρηση προς τους χρήστες.
Αν και η εφαρμογή δεν έχει υλοποιηθεί πλήρως, η παρούσα μελέτη παρέχει σημαντικές
κατευθύνσεις για τη μελλοντική της ανάπτυξη. Στο πλαίσιο αυτό, διερευνώνται πιθανές
βελτιώσεις, όπως η αξιοποίηση τεχνητής νοημοσύνης για την εξατομίκευση των προτάσεων
διαδρομών, η προσαρμογή της εφαρμογής σε διαφορετικές κατηγορίες αναπηρίας και η
δυνατότητα διεθνούς εφαρμογής της.
Η εργασία καταλήγει αναδεικνύοντας τον κοινωνικό αντίκτυπο της προτεινόμενης τεχνολογικής
λύσης, τονίζοντας τον ρόλο της στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ΑμεΑ και στην προώθηση
της ισότητας στις μετακινήσεις. Η τεχνολογία, μέσα από καινοτόμες εφαρμογές, μπορεί να
συμβάλει καθοριστικά στη δημιουργία ενός πιο συμπεριληπτικού και δίκαιου αστικού
περιβάλλοντος.
Λέξεις-κλειδιά:
Κοινωνική ένταξη, Κινητές Εφαρμογές, Προσβασιμότητα, μέσα μαζικής μεταφοράς, ΑμεΑ